Kryzys tożsamości

kryzys tożsamości

Kryzys tożsamości jest pojęciem psychologicznym wprowadzonym przez psychologa Erika Eriksona. Odnosi się do etapu rozwoju, w którym jednostka doświadcza wewnętrznej dezorientacji i niepewności, co do swojej tożsamości i roli w społeczeństwie. Jest to częsty proces, który występuje w okresie dorastania, ale może również pojawić się w innych fazach życia, szczególnie w okresie przejścia i zmiany.

Podczas kryzysu tożsamości jednostka staje w obliczu różnych wyzwań, takich jak:

Eksploracja tożsamości

Osoba zaczyna zastanawiać się nad swoimi wartościami, zainteresowaniami, talentami i aspiracjami życiowymi. Szuka różnych możliwości i próbuje różnych ról, aby lepiej zrozumieć, kim naprawdę jest.

Konflikty tożsamościowe

Podczas procesu eksploracji jednostka może napotkać sprzeczności i konflikty pomiędzy różnymi wartościami, oczekiwaniami społecznymi lub presją grupy rówieśniczej. Musi dokonać wyborów i zdefiniować swoje priorytety.

Samoidentyfikacja

Kryzys tożsamości wymaga refleksji nad własną tożsamością, wartościami i przekonaniami. Osoba musi zintegrować różne aspekty swojej osobowości i zbudować spójne poczucie siebie.

Akceptacja społeczna

Ważne jest, aby jednostka znalazła równowagę między indywidualnością a przynależnością społeczną. Często pojawia się potrzeba akceptacji ze strony innych ludzi, a jednocześnie zachowanie autentyczności i wierności własnym przekonaniom.

Kryzys tożsamości może być trudny i burzliwy, ale może również prowadzić do wzrostu i rozwoju jednostki. Wymaga czasu, samorefleksji, eksploracji i wsparcia ze strony innych osób, takich jak rodzina, przyjaciele czy terapeuta, aby przejść przez ten proces i osiągnąć bardziej stabilne i autentyczne poczucie tożsamości.

Twoja ocena